Hardlopen & Sport

Mijn raceverslag van de Halve Marathon van Zwolle

11 juni 2018
raceverslag halve marathon Zwolle

Met nog een beetje spierpijn in de benen kijk ik terug naar een hele mooie zaterdagavond. Die avond liep ik de halve marathon van Zwolle, één van de leukste hardloopwedstrijden van het jaar. Net als vorige keer was het weer een feestje en ondanks dat ik geen PR heb gelopen, was het volop genieten!

Inmiddels is het een traditie, pasta halen bij Julia’s op het station voordat we vertrekken.

Daar ontmoet ik Silvana met wie ik mee rijd naar Zwolle. Even een bakje pasta halen en door naar Zwolle. De route is niet moeilijk en al snel zijn we op de parkeerplaats van Windesheim. We zijn heel mooi op tijd en er is nog plek genoeg. Tassen mee en we vertrekken richting de start zodat we de 4Mijl nog kunnen zien starten. Daar ontmoeten we de andere RunningGirls en samen juichen we de eerste lopers toe. Daarna is het onze beurt en mogen wij bijna starten. We claimen snel een dixie en doen de nodige zenuwplasjes. De tassen leveren we allemaal in en ondertussen drinken we nog genoeg water en eten we een banaantje. De zenuwen beginnen nu écht wel te komen! Voor de start worden er leuke groepsfoto’s gemaakt, thanks Marit, en dan is het alweer tijd om richting het startvak te gaan.

Vlak voor de start besluit ik nog een laatste keer naar een dixie te gaan en hierna ben ik alle meiden kwijt. Het was ook zo ontzettend druk in het startvak. Achteraf bleken we allemaal vlak bij elkaar te staan, maar ik kon niemand vinden. Geen probleem dacht ik nog, want het lopen moet ik toch alleen doen. Wel kwam ik, heel toevallig, m’n neefje tegen die ik al jaren niet gezien had, zo leuk! In de verte hoor ik het startschot en voor mij komt de mensenmassa in beweging, het gaat beginnen!

Rustig aan starten en vooral niet meegaan met de snelle lopers, denk ik bij mijzelf.

Zodra ik de start overkom, zet ik m’n horloge aan. Let’s do this! Ik ga niet te hard en probeer een lekker tempo te vinden. In het begin was dit best lastig, omdat er een tunnel is waar we doorheen moeten. Best wat hoogteverschillen dus. Daarna is het vlak en lopen we het centrum in. Daar zie ik Stefan en Susan die net zelf de 4Mijl hebben gelopen. We gaan je zo toejuichen, schreeuwen ze nog. Dit begint al leuk! Dan gaan we het rondje in die drie keer gelopen moet worden. Ondertussen ben ik op zoek naar de andere meiden. Ik heb het idee dat ze voor mij lopen dus kijk ik steeds vooruit of ik bekenden zie.

Halverwege het eerste rondje komen de topatleten voorbij. Dit is het allerleukste van deze halve marathon. Omdat het drie rondjes zijn, wordt je op een gegeven moment ingehaald door de snelle lopers. Dit is zo’n gaaf moment om gewoon naast deze toppers te lopen. Echt een kippenvelmomentje om te zien hoe snel zij wel niet gaan. Dit vliegt zo voorbij en bijna bij het einde van het eerste rondje staan Kelly en Marit, zij roepen mij toe dat ik vooraan loop. Dat verklaart meteen waarom ik ze niet gezien heb, ik loop voor ze uit!

Het eerste rondje zit erop voordat ik het door heb en ik loop best lekker.

Ik heb een stabiele pace te pakken en probeer dit de hele tijd vast te houden. Dit lukt tot 14km en dan begin ik het moeilijker te krijgen. Hoewel ik mij nog redelijk goed voel, lukt versnellen gewoon niet meer. Mijn tempo gaat omlaag en mijn lijf schreeuwt om te gaan wandelen. Maar dat wil ik koste wat het kost voorkomen. Een halve marathon moet ik gewoon hardlopend kunnen doen, vind ik van mijzelf. Met moeite blijf ik doorlopen. Gelukkig voel ik mij hierdoor niet meteen helemaal down. Ik wil gewoon genieten van de gezelligheid en probeer hier zoveel mogelijk van mee te krijgen. Als ik de laatste ronde in ga, ben ik blij dat ik nog maar één rondje hoef te lopen.

Nu kan het aftellen beginnen en ga ik richting de finish waar ik zo graag over heen wil. 

In het begin van het rondje zakt mijn tempo in, maar ik weet mij gelukkig te herpakken. Ik kan weer een beetje versnellen en met het einde in zicht krijg ik weer wat energie. Ondertussen is het bijna donker aan het worden en is de temperatuur heerlijk aangenaam. Eigenlijk is het zo best lekker lopen, denk ik ineens. Krijg ik dan toch weer de spirit te pakken? Bij het laatste stukje hoor ik iemand zeggen dat het nog maar 2,5 rondje op de atletiekbaan is en ik kijk om en zie dat het Simone is. Met haar heb ik een paar jaar geleden nog de Batavierenrace mee gelopen, hoe toevallig!

Op mijn horloge zie ik dat ik een gemiddelde pace loop waarmee ik nog onder de twee uur kan lopen. Dat is toch wel het minimale wat ik zou moeten halen, vind ik zelf. Alleen bij de laatste kilometer kom ik erachter dat mijn horloge voor loopt op de afstand en daarom zet ik een sprint in. Ik heb nog genoeg energie om te versnellen al gaat dit met heel veel moeite. Maar ik wil onder die 2 uur en op m’n horloge zie ik dat ik 21.1km heb gelopen. Alleen ben ik op dat moment nog lang niet bij de finish. Ik zet dus nog extra aan en ga keihard sprinten om toch onder de 2 uur te komen.

Ik ren voor mijn gevoel keihard om maar over die finish te komen, die nog zover weg lijkt. Maar uiteindelijk ben ik en zet ik meteen mijn horloge op stop. Mijn eindtijd is 2:01:07 en dus niet onder de 2 uur. En daar baal ik wel van, maar vooral is dit een hele goede reality check voor mij. Een halve marathon loop je gewoon niet zomaar en mijn trainingen heb ik gewoon weg niet goed uitgevoerd. Ik heb de afgelopen tijd wel gelopen, maar niet goed genoeg getraind. Er is dus werk aan de winkel en ik moet écht wat gaan doen de komende tijd, maar daar later meer over.

Na de finish ga ik meteen op zoek naar de andere meiden om de overwinning te vieren!

Het is nogal druk in de kleine straatjes van Zwolle, maar uiteindelijk vinden we elkaar allemaal weer. Er zijn PR’s gelopen, een eerste halve marathon is volbracht en sommige hebben het heel zwaar gehad. Maar we hebben het allemaal gedaan en iedereen draagt met trots haar medaille! Het was weer een overwinning voor ons allemaal. Als iedereen binnen is, gaan we snel naar de auto want het is tijd om naar huis te gaan. Het is al behoorlijk laat en iedereen is vrij moe. We rijden allemaal terug naar Groningen en rond 1 uur ben ik uiteindelijk thuis. Snel douchen en dan naar bed.

Ik kijk terug naar een hele leuke avond. Hoewel het hardlopen misschien niet ging zoals ik zou willen, heb ik enorm genoten. De sfeer was fantastisch en de support langs de kant was top! Zwolle, tot volgend jaar!

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.