Hardlopen & Sport

Raceverslag – Halve Marathon Zwolle

12 juni 2017
raceverslag halve marathon

Afgelopen zaterdagavond liep ik de halve marathon van Zwolle en zoals ik bij mijn Instapost al zei; het was een feestje, maar ook zo ontzettend zwaar! Ik denk dat dit één van mijn zwaarste hardloopwedstrijden was, echt niet leuk meer. Bij vrijwel elke stap wilde ik stoppen, gewoon aan de kant gaan zitten en niet meer verder lopen. Nog nooit eerder heb ik zo’n moeite gehad met hardlopen en vond ik het moeilijk om te genieten van het fantastische evenement. Want wat was het gezellig in Zwolle, het publiek was écht zo enthousiast. Zonder al die aanmoedigingen had ik het niet vol kunnen houden en zeker niet deze tijd kunnen lopen.

Als ik ook terug denk aan de kilometers die ik heb gemaakt, kan ik mij er ook weinig van herinneren. Alles is in een waas aan mij voorbij gegaan. Wat ik wel weet is dat ik al snel door had dat ik het zwaar zou gaan krijgen. Het was ontzettend warm en ik begon al meteen dorst te krijgen. Toen miste ik ook nog eens de eerste waterpost en vanaf hier is het niet meer beter geworden. Alles bij elkaar zorgde ervoor dat ik niet fijn kon lopen en het daardoor alleen maar zwaarder kreeg. Er kon geen lachje meer vanaf en ik kon er gewoon niet van genieten, zo stom! Dit heb ik nog nooit eerder gehad en ik baal er gewoon ook van. Mijn eerste wedstrijd na de marathon had dan ook ik heel graag anders gezien.

startvakselfie

Maar om niet in een negatieve bui te blijven hangen, probeer ik zoveel mogelijk na de mooie momenten van het evenement te kijken, want die waren er zeker! En ik zie dit als een soort alternatief raceverslag van de Zwolse halve marathon met vooral een positieve twist waardoor ik er met een goed gevoel naar terug kijk!

Kelly, Stefan en Susan die samen aan de kant stonden om mij en andere runninggirls aan te moedigen! De eerste keer was even zoeken waar ze stonden, maar uiteindelijk heb ik ze drie keer gespot en elk rondje keek ik er naar uit om ze weer te zien. Zo fijn!

De wedstrijdlopers die mij en vele anderen onderweg hebben ingehaald. Omdat de route bestaat uit drie rondes, halen de snelle lopers de langzame lopers in. Dit was zo gaaf en gaf mij echt kippenvel op het moment dat de snelste vrouw en man langs kwamen. Wat gaan zij toch snel!

Er was zoveel muziek langs de kant wat voor een super gezellige sfeer zorgde. Allerlei soorten muziek werd er gemaakt en dat was zo leuk! Vaak gaf die muziek mij net even dat extra beetje energie waardoor ik nog een beetje kon aanzetten of doorgaan.

Langs de kant stonden er veel kinderen met winegums, bananen en sinaasappelpartjes. Zo lief dat ze daar uren staan met hun bakje met eten om aan de hardlopers te geven. En voor de hardlopers is het ook echt fijn om iets te eten te krijgen onderweg.

Drie keer hetzelfde rondje lopen vond ik echt fijn! Niet echt nadenken over hoever ik nog moest, maar herkenbare punten zien zodat ik wist waar ik was. Ik had totaal geen idee hoeveel kilometer ik had gelopen of nog moest, maar de route kende ik uiteindelijk zo goed dat ik wist waar ik was en welk stuk ik nog moest lopen.

Samen starten met Marit, Silvana en Wilske was super gezellig! Met z’n allen naar zo’n hardloopwedstrijd is een stuk leuker dan alleen en helemaal met zo’n leuk groepje meiden. Hierdoor was het begin van de wedstrijd in ieder geval goed en na afloop hadden we genoeg om over na te kletsen.

Het publiek in Zwolle is echt fantastisch. Vorig jaar stond ik zelf ook aan de kant en heb toen gezien hoe gezellig het is voor de toeschouwers. Want het is echt een feestje zo gezellig is het. En dit blijft ook doorgaan tot de laatste lopers, dus iedereen krijgt meer dan genoeg aanmoedigingen.

De eerste kilometers waren vrij druk, zoals bij vrijwel elke wedstrijd, maar daarna had ik meer dan genoeg ruimte. Onderweg heb ik vrijwel geen last gehad van andere lopers en goed mijn eigen tempo kunnen lopen. Daar heeft het dus niet aan gelegen.

En uiteindelijk kreeg ik die mooie medaille. Wat was ik blij toen ik deze om mijn nek heen kreeg hangen, want dit betekende dat ik het gehaald had. Ik heb gewoon weer een marathon uitgelopen en dat onder de twee uur.

halve marathon zwolle

Uiteindelijk probeer ik wel met een goed gevoel terug te kijken naar deze halve marathon. Misschien niet mijn beste tijd gelopen, de eindtijd was 1:57:28, maar ik was al blij dat ik ‘m heb uitgelopen onder de twee uur. Het was zwaar en ik weet dat het voornamelijk ligt aan mijn trainingen of eerder het gebrek daaraan. Mijn eigen schuld dus. Het kan zoveel beter, maar als ik al vrij ongetraind en met dit warme weer, zo’n een tijd neer kan zetten, dan weet ik dat ik veel sneller kan. Een goed doel om voor de trainen de komende tijd. En volgend jaar doe ik sowieso weer mee aan de halve marathon van Zwolle, want ik ben fan van dit fantastische hardloopevenement!

Wie heeft zaterdag ook in Zwolle gelopen en hoe ging het bij jou??

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.