Hardlopen & Sport

Running – Raceverslag Rotterdam Marathon 2017

10 april 2017
Rotterdam marathon
Als eerste, wat een fantastische marathon was dit zeg! Ik was zo overdonderd door al het enthousiaste publiek, echt een feestje! Dit was op bijna alle punten echt het tegenovergestelde van mijn vorige marathon. Alleen het warme weer hadden ze gemeen… Maar goed, terug naar de Rotterdam Marathon, ga er even voor zitten en lees gezellig mee!

Voor de start ben ik echt enorm zenuwachtig, kan ik het wel volhouden, is het niet te warm, van alles gaat door m’n hoofd. Als ik in het startvak sta, probeer ik dit zoveel mogelijk los te laten en vooral met een goed gevoel erin te gaan. Het duurt wel even voordat ik mag starten en weet eigenlijk ook niet zo goed wanneer ik nou weg mag. Dan is er ineens een startschot en mag ik los en begint mijn Rotterdam marathon!

Voordat ik het weet loop ik over de Erasmusbrug en krijg ik mijn eerste kippenvelmomentje! Wat is het toch gaaf om hier te lopen. Na de brug zou mijn vriend staan, maar ik heb al het gevoel dat ik hem niet zal zien. Het is hier dan ook zo druk. Toch word ik hier aangesproken door Wilske, ook een RuningGirlsGroninger, en wens haar snel succes. Mijn vriend mis ik hier ook, jammer maar ik weet dat hij nog op veel punten zal gaan staan. Echt warm is het nog niet en ik loop lekker door. Dit gaat fijn!

Voor mijn gevoel loop ik een vrij rustig tempo, maar als ik naar mijn horloge kijk, zie ik dat ik toch wel snel ga. Eigenlijk te snel achteraf gezien. Maar het voelt prima en ik kan goed doorlopen. Al is het soms wel druk op het parcours en enkele keren moet ik zelfs wandelen om door te gaan. Gelukkig is dit voor korte duur en heb ik er niet veel last van. Ondertussen neem ik ook braaf m’n snoepjes, gelletjes en water onderweg. Elke 5 kilometer zorg ik ervoor dat ik iets binnen krijg.

Voordat ik het weet zit ik op het halve marathon punt en er staat 1:58 op m’n horloge. Dat vind ik heel fijn en ik heb het gevoel dat ik dit tempo nog wel even vol kan houden. Mijn vriend heb ik inmiddels meerdere keren gezien en het enthousiaste publiek is echt te gek! Ik zit te wachten tot ik weer de Erasmusbrug over mag en het duurt langer dan ik verwacht voordat ik deze zie. Maar dan loop ik er ineens overheen en begin ik mijn benen te voelen. Omhoog is toch wel zwaarder dan de eerste keer en ik moet van mijzelf doorzetten.

Na de Erasmusbrug begint het pas echt voor mijn gevoel. Vanaf nu moet ik echt laten zien dat ik het kan, dat ik een marathon goed kan uitlopen. Na een paar kilometer weet ik dat mijn vriend er staat met wat eten. Echt nodig heb ik het voor mijn gevoel niet, maar ik moet van mijzelf eten. Hier ga ik voor het eerst wandelen om het goed naar binnen te krijgen. En, nu terugkijkend, was dat het begin van het afzien. Toen ik eenmaal begon met wandelen, kon ik weer heel moeilijk hardlopen. Een positief puntje voor mijzelf was wel, dat ik sowieso een PR zou gaan lopen ook al zou ik vanaf daar echt heel langzaam gaan.

Op het moment dat ik eenmaal begon met hardlopen, schreeuwde mijn lichaam om weer een stukje te gaan wandelen. Dit was zo ontzettend zwaar. Want ik weet dat ik door moet gaan, maar ik wil zo ontzetten graag weer wandelen. En gedurende het stuk in het Kralingenbos, geef ik hier ook een paar keer aan toe. Ik kan het gewoon niet volhouden om te blijven hardlopen en vind dat wel echt slecht van mijzelf. Hier kan ik het gewoon niet laten zien dat ik de marathon vol kan houden. Het warme weer begin ik nu ook te merken, waar blijven die waterpunten vraag ik mij hier af.

Echt even een baalmomentje dus, maar gelukkig staan er net op dat moment schermen aan de kant die videoboodschappen laten zien. Deze kon het publiek zelf insturen en werd afgespeeld als de hardlopen voor wie het was, langs liep. Ik verwachte totaal niet dat er een videoboodschap voor mij tussen zat, maar ineens hoorde ik mijn naam. Op het scherm zag ik Miny die mij aan het aanmoedigen was, zo leuk! Dat had ik op dat moment zo hard nodig, echt super bedankt Miny!

Vanaf dat punt gaat het wel weer wat beter, maar af en toe geef ik toe aan mijn wandeldrang. Maar dan juicht het publiek mij zo hard toe, dat ik wel weer moet gaan rennen en dat doe ik dan ook! De laatste kilometers krijg ik mijn energie weer terug en weet ik zelfs nog weer te versnellen. Het enthousiasme van het publiek is zo aanstekelijk en de laatste kilometers loop ik met een enorme glimlach. Het zit er bijna op en ik geniet intens van het laatste stuk.

Opeens zie ik de finish in de verte en ik weet dat ik er bijna ben. Op dat laatste stuk zie ik nog zoveel mensen uitvallen, zo vlak voor de finish, echt verschrikkelijk lijkt mij dat. Maar ik heb gelukkig nog genoeg energie om vol te houden tot de finish en dan ben ik er eindelijk. En dan heb ik gewoon weer een marathon gelopen, wat ontzettend gaaf blijft dat toch!

Na de finish check ik snel mijn eindtijd en zie ik dat ik 4:14:02 heb gelopen. Niet de tijd die ik van tevoren in gedachten had, maar wel een dikke PR gelopen. Daar ben ik gewoon heel erg blij mee! Ik heb lange stukken heel fijn gelopen en ik heb een lesje geleerd voor de volgende keer. Want die gaat er zeker komen! Ik heb nu echt het marathonvirus te pakken en wil dolgraag weer eentje lopen. Wellicht in het najaar als er echt kans in op wat kouder weer, want dat lijkt mij ook nog wel een keertje wat.

Herbij wil ik ook nog iedereen bedanken voor de lieve berichtjes die jullie gestuurd hebben! Natuurlijk ook iedereen die langs de kant stond om alle marathonslopers aan te moedigen. Ook wil ik de organisatie voor deze fantastische hardloopwedstrijd bedanken, echt top gedaan! Het was ook super fijn dat Pim met een fiets heel Rotterdam heeft doorkruist om mij te zien, bedankt BimBimbikes! En als laatste wil ik lieve Pim bedanken die ik wel 7x keer onderweg heb gezien! Rotterdam marathon je was fantastisch, op naar volgend jaar!

You Might Also Like

4 Comments

  • Reply Johan Bokma 10 april 2017 at 08:42

    Lijkt mijn eigen race verslag wel haha, heb het net zo meegemaakt, enige verschil dat ik het bij deze ene keer laat! Hou het bij max 21 km in het vervolg!

    • Reply Wilja 10 april 2017 at 20:20

      Leuk om te lezen dat wij bijna hetzelfde hebben gedaan! Maar dus niet aangestoken door het marathonvirus, snap ik hoor! Het blijft gewoon een ontzettend eind lopen!

  • Reply Jasmijn 10 april 2017 at 15:17

    Wat een race verslag! Heel mooi geschreven en super leuk om te lezen! 😀

    • Reply Wilja 10 april 2017 at 20:20

      Dankjewel!! Lief van je!

    Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.