Hardlopen & Sport

Running – Mijn Dam tot Damloop door de jaren heen

14 september 2017
Dam tot Damloop

Jaren geleden, voordat ik überhaupt aan het hardlopen was, had ik mij ingeschreven voor de Dam tot Damloop. Dat leek mij wel een goede motivatie om te gaan sporten en het zal vast wel een haalbaar doel zijn voor een couch potato als ik. Dit was nog in een tijd zonder apps Runkeeper of Nike+ en eigenwijs als ik was ging ik hardlopen op de goede gok. Gewoon de deur uit gaan en dan zou ik zo wel een half uurtje kunnen rennen. Maar die goede hoop verdween al veel te snel, nog geen paar minuten van mijn huis had ik het gevoel dat ik dood aan het gaan was. Hoe kon dit zo zwaar zijn?!? Dit was écht niet te doen en hierbij stopte meteen mijn training voor de Dam tot Damloop. Want ik zag het op deze manier niet zitten om ruim 16km te gaan hardlopen.

Top plan dus, maar een enorm slechte uitvoering… 

Fast forward naar enkele jaren later. Inmiddels is het 2014 en ben ik ruim een 2 jaar aan het hardlopen. De afstanden die ik loop, gaan steeds een stukje verder. En met veel pijn en moeite had ik zelfs een wedstrijd van 15km gelopen tijdens de Nacht van Groningen. Aangezien ik mij ook had inschreven voor de halve marathon van Amsterdam, leek mij de Damloop wel een mooie kans om te zien of ik daar klaar voor was. Deze keer had ik wel meer ervaring met hardlopen en ook daadwerkelijk getraind. Dit zou vast goed moeten komen!

Van mijn eerste Damloop kan ik mij nog 2 dingen herinneren.

Als eerste was het ontzettend zwaar! Het was warm, druk op het parcours en het was een enorme afstand! Ik kwam helemaal kapot de finish over. Maar het allerleukste van deze keer was dat ik Kelly voor het eerst tegen kwam. Eerder schreef ik al over onze eerste ontmoeting, dit kan je hier lezen, maar het ging ongeveer zo. Een kilometer voor de finish zag ik een meisje met een shirtje met daar achterop, RunningGirlsGroningen staan. Ik schreeuwde naar haar; ‘Kom op Groningen’ en sindsdien zijn we vriendinnen en rennen we samen de hele wereld over. Een jaar waarbij ik erachter kwam dat de Damloop niet zomaar te lopen is, maar dat het toch een hardloopwedstrijd is die voor mij altijd bijzonder blijft.

Damloop 2014

Het jaar erna wilde ik natuurlijk weer meedoen aan de Damloop, maar dit keer niet alleen. Dus maakte ik mijn broertje, zwager en schoonzusje zo gek om ook mee te gaan doen. Voor hun alledrie de eerste keer dat ze meededen aan de Damloop, dus op goed vertrouwen van mijn enthousiaste verhalen gingen ze meedoen. Samen lopen is natuurlijk ook veel leuker dan alleen en aangezien we in hetzelfde startvak stonden, was het begin vooral erg gezellig! Na de start bleven we ook met z’n vieren lang bij elkaar. We liepen hetzelfde tempo en voor mij ging het al een stuk sneller dan vorig jaar. Maar na een kilometer of 10 kreeg mijn broertje het steeds zwaarder en droop langzaam af. Ik kon mijn zwager en schoonzusje nog een lange tijd bijhouden, maar helaas ook een paar kilometer voor de finish moest ik ze loslaten. Het laatste stuk liep ik dus alleen.

Precies op dezelfde plek als het jaar daarvoor, haalde ik Kelly weer in en schreeuwde ik haar toe. 

Dat Kelly voor mij liep, wist ik. Maar dat ik haar zou kunnen inhalen, had ik nooit gedacht. Maar toch, exact dezelfde plek als vorig jaar haalde ik haar in. Zo bijzonder eigenlijk! Hierdoor vergat ik hoe moeilijk ik het had en zo kon ik de laatste meters makkelijk afleggen. Eenmaal de finish over bleef ik wachten tot dat Kelly zou komen, ik wist gewoon dat ze het zwaar had. Toen ik haar zag, vlogen we elkaar in de armen en vloeiden de overwinningstranen. Hadden we het toch maar weer even geflikt!

Damloop 2015

Afgelopen jaar kon ik de Dam tot Damloop niet aan mij voorbij laten gaan. Inmiddels was het een echte traditie aan het worden om elk jaar mee te doen. Deze keer stond ik samen met Kelly in het startvak, wel zo gezellig. Met lichtelijke spanning staan we in het startvak en zodra het startschot klinkt, mogen we los. Een echt kippenvelmomentje is direct na de start, de IJtunnel inlopen terwijl er langs de kant keihard, ritmisch op de trommels wordt geslagen, zo gaaf!

Dit maakt de Damloop zo bijzonder, de sfeer is, vanaf de start tot aan de finish, fantastisch.

Langs de kant is er veel muziek en staat er op veel plekken super enthousiast publiek. Het is dus echt een feestje om die 10 mijl af te leggen. Vorig jaar was voor mij dan ook de eerste keer dat ik hier écht van kon genieten. Ik liep super lekker en gemakkelijk, boven verwachting zelfs! Mijn drang om voor een PR te gaan, heb ik dan ook met beide handen aangepakt en elke kilometer ben ik sneller gaan lopen. Eenmaal over de finish had ik een enorme glimlach op mijn gezicht en energie voor tien! Ruim 2 minuten sneller dan het jaar daarvoor waarmee mijn PR staat op een tijd van 1:24:30.

Damloop 2016

Waar ik dit jaar voor ga? Niet voor een PR helaas, daar heb ik gewoonweg niet hard genoeg voor getraind. Maar deze keer sta ik weer samen met Kelly aan de start en hopelijk komen we ook samen over de finish. Ik ga niet voor een snelle tijd, maar ik ga gewoon lekker lopen en genieten van alle kilometers. Net als bij de Bommen Berendloop kijken hoe ik ervoor sta op deze afstand en het meer zien als een trainingsloopje. Ik heb er in ieder geval heel veel zin in!

Sta jij zondag ook aan de start van de Dam tot Damloop?

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.