Zwangerschap

Wat ik niet leuk vind aan zwanger zijn…

29 september 2019
wat ik niet leuk vind aan zwanger zijn

Zwanger zijn, is voor mij voornamelijk nieuw, spannend en leuk daarnaast gaat alles gelukkig heel erg gemakkelijk. Eerder schreef ik een lange lijst met alles wat ik er leuk aan vind. Toch zijn er dingen die tegenvallen of die ik écht minder leuk vind. Hoe bijzonder de periode ook is, minder leuke aspecten van het zwanger zijn, horen er ook gewoon bij. En ook al lijkt het alsof bij mij alles vanzelf gaat en ik fluitend mijn zwangerschap doorga, wil ik ook gewoon delen dat zelfs ik dingen heb die ik echt niet zo leuk vind aan zwanger zijn.

Niet meer zo fit zijn en kunnen doen wat ik wil – Dat ik zo snel ‘last’ van mijn zwangerschap zou hebben, had ik echt niet verwacht. Mijn hartslag gaat nu snel omhoog, ik ben zo buiten adem en ik voel mij gewoon een stuk minder fit. Ik merk echt dat ik een stapje terug moet doen met alles en dat is zo wennen. Voorheen werkte ik veel en deed ik daarnaast van alles. Nu bestaat mijn leven uit halve dagen werken, middagdutjes en echt bedenken wat ik wel of niet aankan. Het is soms echt even schakelen en dat vind ik best wel lastig dat ik niet meer mijzelf ben. Gelukkig weet ik dat het tijdelijk is en dat het ooit wel weer terug komt, maar toch…

Zo vaak moeten plassen – Vooral in het begin moest ik zo vaak naar het toilet om te plassen, echt niet normaal. Zo irritant om de hele tijd maar te moeten. En nu de baby steeds groter wordt, merk ik dat hij soms echt op mijn blaas zit te springen en dat voel ik! Elke nacht word ik ook minimaal één keer wakker omdat ik echt zo nodig moet plassen. Dus een volledige nacht slapen zit er daardoor niet meer in…

Zorgen die erbij komen kijken, zijn wij er wel klaar voor? – Af en toe vliegt het mij echt even aan, zijn wij er wel klaar voor?! Na een bezoekje aan de babywinkels ben ik wel eens huilend thuis gekomen, hallo hormonen, met het idee dat ik totaal geen idee heb wat ik aan het doen ben. Alles is nieuw en er is zoveel om te leren. Soms ben ik het gewoon echt even allemaal kwijt wat er nou nog moet gebeuren en wat er nog moet komen. Gelukkig duurt de zwangerschap nog even, dus ik heb nog een paar maanden om mijzelf enigszins voor te bereiden op de komst van Sneupie. Maar ben je er ooit echt klaar voor, denk ik wel eens?

Niet alleen een buik die groeit, maar de andere vrouwelijke vormen ook – Ok, dat mijn buik enorm zou worden, dat had ik natuurlijk verwacht, maar dat mijn borsten en billen zo meegroeien, vind ik een stuk minder. Qua cupmaat heb ik het gevoel dat ik het hele alfabet zo’n beetje afga, maar gelukkig is de rest nu wel enigszins gestopt met groeien. In het begin kwam ik ook best wel snel wat kilo’s aan en daar had ik echt wel moeite mee. Het was natuurlijk heel logisch, ik was in topvorm en slank toen ik net zwanger werd en daarna stopte ik met zo fanatiek te trainen. Dus die kilo’s erbij is geen verrassing, maar toch. Als ik nu foto’s zie van ruim een half jaar geleden, zie ik een heel ander lichaam. En zal ik ooit weer zo worden? Ik heb echt geen idee…

Niet weten wat ik nou weer moet aantrekken – Elke dag weer die zwangerschapsbroeken aan die ik de hele dag op moet hijsen. Af en toe een jurkje wat dan net even wat leuker is. Maar vaak ook gewoon een shirt of trui van Pim met een legging eronder. Zoveel kleding die ik heb, past niet meer of staat stom. Dus voor mijn gevoel heb ik zo vaak hetzelfde aan. Want om nou ontzettend te investeren in zwangerschapskleding vind ik ook weer een beetje overdreven. Aangezien de buik alleen maar groter gaat worden, zal ik steeds makkelijker worden in wat ik aan ga trekken. Gelukkig komen de koude dagen eraan en kan ik lekker oversized truien dragen!

Een buik die steeds meer in de weg gaat zitten – Veters strikken is lastiger aan het worden en bukken gaat ook minder soepel. Steeds vaker maak ik een beweging waarbij ik ineens zoiets heb van, ow ja, daar zit een buik. Het is steeds meer aanwezig en soms zit het gewoon echt in de weg.

Bedenken dat de baby eruit moet… – Bang voor de bevalling ben ik niet echt, maar om nou te zeggen dat ik er echt zin in heb, nou nee. Natuurlijk weet ik dat het heel natuurlijk is en dat mijn lichaam ervoor gemaakt is. Maar het idee dat ik pijn ga lijden en dat ik totaal niet weet hoe ik eronder zal gaan zijn, vind ik spannend en misschien wel eng. Ik probeer zoveel mogelijk mij erop voor te bereiden door erover informatie op te zoeken, maar toch. In hoeverre kan je je hier nou op voorbereiden? Ik denk dat een geboorte altijd gaat zoals je het misschien niet verwacht had. Daarom vind ik het zo fijn dat ik de YogaBevalt cursus volg. Elke keer krijg ik te horen dat bevallen gaat over loslaten en accepteren. Een soort geruststelling dat het uiteindelijk ook echt wel goed komt als je je er aan overgeeft op wat er op dat moment gebeurt.

Die hormonen die door je lijf heen gieren, ik kan om de domste dingen huilen – Dit vind ik toch wel zo irritant en vooral in het begin van het tweede trimester had ik hier last van. Ik kon toen echt huilen om niets. Mijn vriend heeft mij vaak ook aangekeken met de vraag, wat doe je en wie ben je? Want huilen doe ik normaal helemaal niet snel. Ik heb zelfs gehuild toen de Oranje Leeuwinnen het veld op kwamen, want het was toch zo ontzettend mooi om te zien, vond ik op dat moment. Gelukkig is het nu alweer een stuk minder.

Wachten, wachten en nog eens wachten – Op het moment dat ik ontdekte dat ik zwanger was, begon het wachten. Eerst tot de eerste echo en afspraak bij de verloskundige. Daarna wachten op de pretecho en dan nog op de 20 weken echo. Het duurt allemaal zo lang! Nooit eerder is mijn geduld zo op de proef gesteld, want zwanger zijn, is gewoon een kwestie van de tijd uitzitten. Je kan niets doen om de tijd sneller te laten gaan, het is gewoon geduld hebben. Ik kijk al helemaal op tegen de laatste maand, want ik heb nu al het gevoel dat hij later gaat komen dan de uitgerekende datum.

Nadenken over wat ik wel of niet kan eten en drinken – In het begin was ik zo bang om de verkeerde dingen te eten. Alles zocht ik op en bij twijfel at ik het gewoon niet. Nooit eerder heb ik rekening moeten houden met wat ik eet of drink en nu moet dat juist extra. Ik moest daar zo aan wennen en regelmatig voel ik mij beperkt in wat ik wel mag hebben. En dan zijn er natuurlijk de wijntjes die ik mis… Hoewel ik normaal totaal niet veel dronk, het idee dat ik nu helemaal niks meer mag, vind ik soms heel moeilijk. Gelukkig is dit ook tijdelijk en ooit drink ik mijn eerste slokje wijn weer!

Niet meer kunnen hardlopen – Terwijl ik dit typ, is de marathon van Berlijn net begonnen en ik kan wel zeggen dat er wat tranen opkwamen bij het zien van de start, weer die hormonen. Vorig jaar stond ik daar gewoon ook en dat was zo ontzettend gaaf! Het idee dat ik nu niet meer kan hardlopen, laat staan een marathon lopen, vind ik heel erg moeilijk. Ik mis dit zo ontzettend!

Gelukkig is mijn lijstje met wat ik wél leuk vind aan zwanger langer dan wat ik niet leuk eraan vind. Het is dus niet alleen maar een roze (of blauwe) wolk en de mindere dingen horen er ook gewoon bij. Uiteindelijk maakt dat de ervaring ook compleet denk ik. Als er iets minder gaat, waardeer je alleen maar meer wat er wel goed gaat!

You Might Also Like

2 Comments

  • Avatar
    Reply Rachel 1 oktober 2019 at 13:41

    haha wauw als ik dit lees dan denk ik.. dit kan ik ook dan allemaal hebben.. en daar ga ik me ook zeker aan ”irriteren”.. ik wacht nog eventjes! en toch zeggen ze als het er eenmaal is dan vergeet je alles weer binnen no time.

    • Wilja
      Reply Wilja 2 oktober 2019 at 11:33

      Ja inderdaad! Dat vergeten hoor je veel, ben benieuwd!

    Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.