Hardlopen & Sport

Zo werd ik 10 minuten sneller op halve marathon in 5 maanden!

21 december 2018
raceverslag berenloop

In juni liep ik de halve marathon in Zwolle, geen succes verhaal kan ik je vertellen. Gesloopt en teleurgesteld kwam ik over de finish met een tijd van 2:01:03. Voor mijn doen absoluut geen goede tijd en iets waar ik totaal niet blij mee was. Een reality check, dat was het wel, want ook al loop ik jaren hard, een halve marathon loop je niet zomaar zonder goed te trainen. 

Nog geen 5 maanden later sta ik weer aan de start van een halve marathon. Deze keer op Terschelling met één van de zwaarste parcoursen van Nederland, dit zou een pittige wedstrijd worden. Maar niets is minder waar en ik loop één van de beste hardloopwedstrijden ooit! Met een enorme runnershigh neem ik mijn medaille in ontvangst en zie ik dat ik een van 1:51:36 heb gelopen, een dik PR! Wat een verschil met Zwolle. 

raceverslag berenloop

Hoe ik dit voor elkaar heb gekregen? Want dat wil ik ook! Die vraag zit er natuurlijk meteen aan te komen en daar is gewoon niet één antwoord op te geven. Daarnaast meteen maar een dikke disclaimer, wat voor mij heeft gewerkt, kan voor iemand anders weer totaal niet werken. Daarom deel ik in deze blog hoe ik het zelf aan gepakt heb en waardoor het voor mij heel goed heeft gewerkt. En ik kan alvast vertellen, het was echt niet altijd even makkelijk…

Even terug naar het begin…

Om het verhaal duidelijk te maken, ga ik even terug naar het begin. Voor de halve marathon van Zwolle trainde ik niet tot nauwelijks. Ja, ik wist dat ik een hardloopwedstrijd zou gaan lopen, maar trainen, nee dat deed ik niet. Als ik terug kijk op mijn Strava kan ik zien dat ik braaf elke dinsdagavond naar de training van de RunningGirls ging in die tijd. Daarnaast deed ik maar wat en ging ik lopen als ik zin had. En zin had ik niet zo vaak… Mijn basis was dus niet zo heel goed, maar eigenwijs als ik was, dacht ik dat ik die halve marathon wel even in een mooie tijd zou kunnen lopen. Wat dacht ik wel niet, denk ik nu.

Fast forward naar november van dit jaar. Weer ga ik een halve marathon lopen en eigenlijk heb ik er ook weer niet voor getraind. Niet specifiek voor een snelle halve marathon dan. Maar wel liep ik in die maanden ervoor nooit eerder zoveel kilometers en was ik daardoor veel fitter dan ooit. Het was een wereld van verschil met een paar maanden daarvoor. Van lopen wanneer ik zin had, naar een trainingsschema volgen en minimaal vier keer per week hardlopen.

Als je een marathon hebt gelopen, zijn alle kortere afstanden een stukje makkelijker

In september liep ik namelijk de marathon van Berlijn en daar had ik maanden voor getraind. Eigenlijk was de halve marathon van Zwolle een meetpunt om te zien hoe ik er voorstond aan het begin van deze trainingen. Dat was dus niet goed… De hele zomer trainde ik om die marathon uit te kunnen lopen. Dat lukte uiteindelijk, alhoewel dit niet in de tijd die ik voor ogen had. Maar het grote voordeel was wel dat ik ontzettend goed getraind was. Ik trainde vier keer in de week en maakte heel veel kilometers. Mijn conditie was dus een stuk beter geworden. Omdat ik na de marathon gewoon ging doortrainen, bleef mijn conditie aardig op peil. En daar haalde ik zoveel voordeel uit. Ik liep een PR op de 4Mijl onder zware omstandigheden en dus uiteindelijk ook een top tijd op de halve marathon.

Daarnaast is het uitlopen van een marathon gewoon heel zwaar en het duurt zo lang. Ik bedoel, weet je wel hoever 42,195km is?! Dat is gewoon een enorm eind lopen waar soms geen einde aan lijkt te komen. Helemaal op het laatst als het lopen een stuk minder soepel gaat. Als je dan bij een halve marathon bedenkt dat je maar de helft hoeft te lopen, dan is dat relatief gewoon niet zo ver meer. Anderhalf maand voor Terschelling liep ik twee keer zover dus dan voelt die 21,1km gewoon als een lekker stukje rennen. Mijn trainingen voor de marathon waren zelfs langer. De afstand vond ik een stuk gemakkelijker om af te leggen, want ik was gewoon veel meer gewend.

halve marathon Zwolle

Een paar kilo eraf hielp bij ook heel goed

In het begin van 2018 was ik weer iets zwaarder geworden, niet veel maar toch merkbaar. Heel logisch, want ik trainde veel minder dan voorheen en ik bleef gewoon hetzelfde eten. Als ik nu kijk naar de foto’s van mijzelf die gemaakt zijn in Zwolle zie ik dat ik daar ook echt wat dikker was. En het blijft gewoon zo, dat als je meer gewicht je mee moet nemen, je langzamer loopt. Het is gewoon letterlijk zwaarder om te hardlopen. Door zoveel te trainen voor de marathon vlogen de kilo’s eraf. Ik kreeg veel opmerkingen dat ik dunner was en ik merkte dit zelf ook. Het hardlopen ging daardoor echt makkelijker, want er zat minder gewicht in de weg om het zo maar even te zeggen. Ik denk dat ik rond de 6-7 kilo ben afgevallen, maar ik houd mijn gewicht nooit echt zo bij dus met zekerheid kan ik dit niet zeggen. Het was in ieder geval goed te zien, niet alleen voor mijzelf, maar ook voor mijn omgeving. Hierdoor was het lopen een stuk makkelijker.

Hardlopen is niet alleen fysiek, maar ook een mentaal spelletje

Bij beide wedstrijden stond ik met een totaal andere instelling aan de start. In Zwolle was ik enorm zelfverzekerd dat ik wel even zo een ‘snelle’ halve marathon neer kon zetten. Hierdoor ging ik veel te snel van start, want ik zou dat toch wel vol kunnen houden?! Daardoor werd het vroeg in de wedstrijd al heel zwaar, ik kon het gewoon niet aan, want ik was er niet voor getraind. Die halve marathon voelde daarom eindeloos en het lopen ging steeds slechter. De verwachting die ik van mijzelf had, kon ik dus niet waarmaken en daarom kwam ik met een enorme teleurstelling over de finish. Lesje geleerd en trainen blijkt dus echt nodig om een mooie tijd neer te zetten.

Op Terschelling had ik voor mijzelf een ‘veiliger’ doel voor ogen. Ik wist dat ik sneller was geworden, maar echt specifiek trainen voor een halve marathon had ik dus niet gedaan. Met Zwolle nog in m’n achterhoofd wilde ik niet teveel verwachten van mijzelf. Voor de start had ik mijn hoofd om vooral niet te snel te starten en mijzelf voor te bereiden op het stuk strand dat heel zwaar zou zijn. Ik ging dus een stuk rustiger van start en wilde vooral de eerste 12km tot aan het strand ‘lekker’ lopen. Dat lukte uiteindelijk ook heel goed, alleen dat ‘lekker’ lopen ging veel sneller dan ik had verwacht! Het tempo dat ik liep, kon ik makkelijk volhouden en het strand viel zo ontzettend mee! Met ruim 15km erop zitten en het strand te hebben gehad, wist ik, dit kan een hele mooie tijd worden! Vol met energie heb ik die laatste kilometers kunnen volbrengen en met een enorme runnershigh kwam ik over de finish en liep ik zelfs een PR. Een totaal ander gevoel in Zwolle dus. De verwachting die ik zelf had, was minder hoog en daardoor kon ik juist zo goed presteren. Het blijkt maar weer, hardlopen is ook een mentaal dingetje.

raceverslag berenloop

Alles viel heel goed samen

Als ik zo terugkijk, viel alles gewoon op z’n plek om mijn tijd voor de halve marathon te verbeteren. Ik was in die 5 maanden veel beter getraind, maakte meer kilometers, verloor wat gewicht en had meer realistischere verwachtingen van mijzelf. De weg naar Terschelling toe, had ik onbewust zo goed belopen dat ik in staat was om een top tijd te lopen. Eigenlijk haalde ik zo mijn doel om een PR op de halve marathon te lopen zonder daar specifiek op gefocust te zijn. Maar dat het allemaal goed heeft uitgepakt, kan ik wel stellen!

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.